We staan aan het begin van het Pinksterweekend. Ook maandag hoort erbij. 2e Pinksterdag. Ook 2 dagen zoals met Kerstmis en Pasen. Voor veel mensen een mooie gelegenheid om op pad te gaan. Familiebezoek of tuincentrum zal het wel worden met deze temperaturen.
Pinksteren (Oudgrieks: Πεντηκοστή, PentèkostèNederlands: vijftig) of Sinksen[noten 1] is een christelijke feestdag, waarmee de uitstorting van de Heilige Geest wordt herdacht. Het is de negenenveertigste dag ná Pasen, of volgens een andere definitie de vijftigste dag ván Pasen. Met deze uitstorting wordt ook het begin van de christelijke kerk gemarkeerd. Het kan als zodanig tevens als de eerste christelijke opwekking worden gezien.
De oorspronkelijke betekenis van Pinksteren staat hierboven beschreven. En die is groot! Niet dat ik erin geloof, maar wat dat met onze wereld heeft gedaan en doet. Ik denk dat het geloof, een religie, heel veel mensen steun en hoop geeft. Onmiskenbaar. Maar zodra het een bepaald groepsgevoel, onderlinge verbondenheid, geeft, wordt het vaak minder fraai. Ideologie en fanatisme ligt vrij snel op de loer. Het 70 jarig bestaan van de staat Israël heeft dat ons maar weer laten zien. De nooit dovende brandhaard ligt juist in het gebied, waar het allemaal begon en dus nooit zal eindigen. Het fanatisme en het elkaar naar het leven staan straalt zich al eeuwen uit over de rest van de wereld. De geloofsstrijd is ook mondiaal geworden, net als onze economie en onze sociale wereld.
Ik word er moedeloos van. Maar niemand heeft schuld (dat is vooral een katholieke gedachte). Ook onze verre voorouders zochten bovenaardse steun in het aardse leven bij met name natuurverschijnselen als zon, donder en bliksem. Was het daar maar bij gebleven. Dan konden we het weer tenminste de schuld geven van alles, wat er allemaal mis gaat.
De weerman of vrouw is dus eigenlijk een geestelijke, waar we graag naar luisteren als we ons uitje plannen.
Fijn pinksterweekend!