Kermisreces

De kogel is door de kerk. Na 13 jaar geen kermisfeesten in de Osse Eikenboomgaard. Bewoners hebben hun recht gehaald en gekregen. De horeca probeert er op de Heuvel nog iets van te maken om jongeren toch te bewegen naar de binnenstad te komen.

Vorig jaar, het Roze jaar werd er door de gemeente extra uitgepakt op de bekende Dolle dinsdag en was er geen vuiltje aan de lucht. Of toch wel? De botsing van belangen in deze centrumstraat was al jaren gaande. Met veel overleg, geluidsmetingen en maatregelen is geprobeerd er het beste van te maken. Nu zal de Eikenboomgaard een snelle looproute zijn van het Burchtplein naar de Burgwal vv. Dreigingen richting de bezwaarmakers zijn onterecht. Evenals richting de horeca.

De verantwoordelijkheid voor het vergunningproces ligt primair bij de gemeente. De vergunningaanvraag is in behandeling genomen en getoetst waarop de vergunning is verleend.

De rechter vernietigt de vergunning vwb het muzikale onderdeel. Niet goed afgewogen en niet goed onderbouwd. Vooral dat laatste is ernstig. Met alle opgebouwde kennis over de plaatselijke situatie en mogelijkheden voor bemiddeling, is dit op zijn zachtst gezegd een miskleun. De reactie van de verantwoordelijke bestuurders is door niets te zeggen, veelzeggend. De stilte is oorverdovend. Geen enkel signaal richting vele teleurgestelde jongere bezoekers of mensen die op social media dreigende taal richting bewoners bezigen.

Was het Osse college met kermisreces? ….of stelde het andere prioriteiten? Het blijft gissen over de daadwerkelijke koers. Misschien het gevolg van een blind date in de formatierups? De cocon is nog gesloten. De verpopping laat op zich wachten.

Ik wens iedereen een mooie en gezellige Kermis met vrienden en familie!

Onafhankelijkheid

Ik verblijf nu in Spaans Baskenland. Door acties van de ETA jarenlang een plaats met een negatief reisadvies. Bomaanslagen in de eigen regio en in het Koninklijke Madrid. Gelukkig zijn de Spaanse regering en de Basken tot een oplossing gekomen en is dit een wonderschone bestemming en een prachtig alternatief voor de overbelaste oostelijke costa’s. Eigen taal met veel xx erin, totaal niet te volgen. Heerlijk.

De roep om onafhankelijkheid van ‘regio’s’ is van alle tijden. Ons land heeft er de nodige bloedige ervaringen mee: Friesland, Atjeh, Ambon, Nieuw Guinea…

Ik schreef na een heus staatsbezoek een blog over de Vrijstaat Ravenstein. Ik zag en zie de lol er wel van in, maar er zit een ondertoontje in. Niks mis mee, niks is mooier dan vrij zijn. De Vrije Raaf flirt openlijk met De Maashorst met het kleurloze Landerd als springplank.

Een gesprek met de diplomaten van de Vrijstaat en de burgemeester van Oss was het resultaat van mijn blog. En nu schrijft diezelfde burgemeester in haar vrije tijd mee aan de hymne voor de Vrijstaat. Daar zie ik ook wel de lol van in.

Maar gaat dit verhaal kantelen? Is dit de kiem van een onafhankelijkheidsstrijd vanaf de kantelen op het Burchtplein?Worden allerlei politieke oplossingen aan de kant gegooid voor een ouderwetse bezetting van het Maasland door de Ravensteinse troepenmacht?

Of blijft Oss het stadje wat machtig weerstand bood tegen de Ravensteinse overheersers? Dankzij het Messentrekker Bier als toverdrank. Maar er schuilt gevaar. Het belangrijkste ingrediënt van dit bier groeit voornamelijk in de Maashorst. En wat als de aanvoerlijnen, vanwege aanhoudende schermutselingen in de Maashorstse bossen, worden geblokkeerd? Dan kan onze stadsdruïde niet verder en zijn de Ossenaren machteloos en wordt Ossensia het Ravensteinse Lusthof . Een vakantiewoning op het Walkwartier, Sheddaken, of in het oude gemeentehuis van Oss aan de Via Curia, dat inmiddels een woonbestemming heeft gekregen.

Onze Osse Cleopatra laat zich met al talenten verleiden door de Ravensteinse Caesar. Zingt hem liefdevol zijn volkslied toe. De Osse beschaving is ten einde.

Of vinden de Osse Asterix en Obelix toch nog een alternatief ingrediënt voor de toverdrank? En komt na een Odyssee van beide helden, het allemaal goed op Dun Osse Heuvel, bij een gebraden everzwijn en een goed glas Wilskracht uit Ravenstein. Is dan importbier hè. Een handelsoorlog bleef uit.

Zomergasten

Beste lezer, dit wordt een ongenuanceerd blogje. Het gaat niet over het tv programma. Dit gaat over gasten op een scooter.

Nu ik alweer een tijdje in de binnenstad van Oss woon, kom ik ook veel op straat. Mijn dakterras is al weken een kookplaat en dan is een cappuccino een welkome smoes om op een terras plaats te nemen. Krantje lezen, mensen kijken, bietje buurten…

Zo om de 5 minuten gebeurd er iets vreemds. ‘Dames’ en ‘Heren’ op een scooter rijden/scheuren ongegeneerd door de binnenstad. Triomfantelijk met zonnebril, soms peperdure merkkleding, bling, bling, vaak ook iets te dik en rijkelijk bedeeld met plakplaatjes. Nou niet echt types die je makkelijk aanspreekt zeg maar.

Van die gasten van: wah motte gij nou? En het gaat gewoon door. In de Molenstraat bij Venezia, in de Kerkstraat, op de Heuvel, in de Peperstraat. Waar kinderen spelen, op de watertafel, stoepkrijten, of op loopfietsjes zitten. Het maakt die gasten niets uit.

Een aantal ondernemers heb ik al geadviseerd om hun uitstallingen meer midden op straat te zetten. Om de snelheid eruit te halen bij die gasten. Obstakels opwerpen. Om gedrag te veranderen.

Ondernemers zeggen dan, ja maar dan komen de handhavers die zeggen dat het in strijd is met het uitstallingenbeleid. ‘De uitstalling dient binnen een afstand van 1 meter van de gevel geplaatst te worden’. Klopt. Dit om ongebreidelde uitstallingen te voorkomen. Denk bijvoorbeeld ook aan de toegankelijkheid voor mindervaliden.

Maar hier gaat het dus fout. Handhavers zijn in geen velden of wegen te bekennen. Ook al schrijft de wethouder in antwoord op vragen daarover dat gehandhaafd wordt. Nee Joop, er wordt NIET gehandhaafd. Er wordt vrijuit gescooterd. Ongegeneerd, asociaal, superlink. Klootjesvolk is het.

Mijn advies: spreek het klootjesvolk op scooters niet aan! Maak het ze moeilijk door obstakels op te werpen. Ga hinderlijk voor ze lopen of desnoods fietsen.

Succes!

Ganzenpas

Bij de ganzenpas wordt een gestrekt been naar voren omhoog gebracht, bijna horizontaal, en wordt een stap gemaakt waarbij de voet met kracht wordt neergezet. De benen blijven gestrekt en buigen dus niet in de knieën.

De ganzenpas is een beladen term, nu ook in Oss. De fractie van Groen Links stelt daarover vragen aan het college. Een act waarin een groep ganzen aangevoerd door een dame en lichtjes gedwongen door een man, het publiek in de binnenstad vermaakte. Een koddig muziekje erbij en het plaatje was compleet.

Na een rondje tussen lopend en fietsend volk kregen de ganzen op de plaats rust met water en stro voor het kantoor van het centrummanagement. Met mijn beperkte kennis over dierenwelzijn werd er naar mijn mening met liefde met de dieren omgegaan. En of er een vergunning voor was afgegeven? Geen flauw idee. Wel bracht het een innovatie in de binnenstad: ganzenpoep op de bestrating. Een keer wat anders dan verdwaalde hondendrollen. Dat laatste wekt bij mij meer verbazing.

Een vergunning, toestemming van het gezag, zeg maar, is er eindelijk ook voor de Kermisfeesten in de Eikenboomgaard. Advocaat Pasveer heeft zijn bezwaar al ingeklopt in zijn computer. Of zou het potsierlijk met een ganzenveer zijn opgesteld? Een kort geding is waarschijnlijk het gevolg en zal het eindoordeel in een vogelvlucht bepaald worden door juristen in een Bossche rechtbank.

Een lastige subjectieve casus, die heel wat snavels in beweging brengt. In vele steden worden evenementen steeds meer gecombineerd met een toename van wonen in de binnenstad. Dit om de tanende winkelfunctie en het veranderde stapgedrag te compenseren. De verschillende menselijke soorten foerageren steeds meer in de binnenstad. Er is voldoende voedsel voor iedereen….

De kordate ganzenpas in militaire zin, was een teken van macht, orde en gezag. Vooral facistische en communistische regimes hielden en houden ervan. Het gezag in de Osse binnenstad over wat wel en niet moet kunnen lijkt te ontbreken en het is de rechterlijke macht die het steeds meer voor het zeggen heeft. De wetgevende en uitvoerende macht fladdert en drentelt. Niet in ganzenpas, meer in een processie van Echternach.

Tijdens deze optocht zijn de deelnemers aan elkaar vastgemaakt met witte zakdoeken en springen zij in de maat van de processiemars naar voren, afwisselend op hun linker- en rechtervoet. Dit is zo ingesteld omdat het voormalige ritme (drie stappen naar voren en twee terug) voor te veel chaos zorgde…

De witte zakdoeken in Oss zouden juichend uit de broekzakken moeten worden gehaald. Dan pas maken we stappen vooruit naar een vertrouwd nest waar Ossenaren na hun vlucht naar het zuiden weer graag terugkomen om na te zomeren.

Vandaag landen veel vreemde vogels bij de Geffense Plas. Voor één dag maar. Een kort maar heftig bezoek. Geen blauwalg te bekennen, die soort schijnt niet te houden van lage bastonen en is ondergedoken.

Pappen en nathouden

De kermis en Oss. Al decennia een begrip. Ook altijd met een rauw randje als het gaat om vechtpartijen of te nat of te warm. 7 of 10 dagen?

Nu hebben we een nieuwe loot aan de kermishistorie in Oss. De kermisfeesten in de Eikenboomgaard. Een begrip bij jongeren en een gruwel volgens sommigen. Door de uitspraak van de rechter over al verstrekte vergunningen staan de kermisfeesten in de Eikenboomgaard voor dit jaar op de tocht.

De Eikenboomgaard, ooit de stapstraat voor de jongeren van toen. De jongeren van nu kiezen voor terras of festivals. En dat laatste etiketje mag ook op de kermisfeesten worden geplakt. Buiten op straat en 1 keer per jaar. Succes voor de bezoekers gegarandeerd.

En toch wordt door de rechter aan de gemeente hardop de vraag gesteld of dit allemaal nog wel kan in dit straatje. Het is geen woonstraat, het is geen horecastraat (meer). Het is een centrumstraat. Smal en stenig, voor menig asociale jongere automobilist een gas eropstraat in een oud barreltje en soms in een onbegrijplijk dure Duitse bak.

De gemeente had 10-15 jaar geleden grootse plannen voor de Eikenboomgaard. Na de verkoop van de muziekschool met de beste horeca herbestemming, een begrip als Felini’s en de Flierefluiter zou het kunnen worden tot DE horecaplek in het Maasland.

De vastgoedradertjes begonnen te draaien. Woonhuizen werden speculatief aangekocht, want misschien kwam er wel de nieuwe Lievekamp! Maar de gemeente pakte niet door. En het pappen en nathouden begon. Het werd niks. De nog aanwezige horeca kon of wilde niet, de oud bewoners wachten af en de nieuwe ook….

Ondertussen keerde het horecapubliek langzaam maar zeker haar rug naar de horeca in de Eikenboomgaard. Met nieuwe concepten op de Heuvel en de laatste 5 jaar ook de Peperstraat.

Het resultaat van dit alles is dat de Eikenboomgaard in vertwijfeling achterbleef. En nu is er twijfel of de kermisfeesten wel door kunnen gaan.

De Pappen en Nathoudenstraat gaat een volgend hoofdstuk in. Misschien voor de kermisfeesten volcontinu Pap en Pudding draaien. Minder bastonen en een goed sfeertje bouwen. Daar draait het toch om?

Blok Buster

Stef Blok moet het ontgelden. Een blok aan het been van de huidige coalitie. Besloten praten als minister tijdens een Haags praatuurtje. Naïef en knullig.

De rechtse populisten kapen zijn uitspraken en zullen hem hiermee voortdurend confronteren. Bij iedere handeling als minister voor Buitenlandse zaken mag ie zich verantwoorden bij de hele Tweede Kamer. Een bezoek aan Zuid-Afrika, India, Mexico, China, Hongarije, Turkije…om daar vervolgens namens ons land mensenrechten of etnische kwesties aan te kaarten. Ziet u het voor zich? Kansloos.

Heeft Blok iets willen agenderen? Niet nodig hoor, het samenleven van ‘soorten’ mensen staat al eeuwen op de politieke agenda, ook in NL. Een samenleving noemen we dat. En juist in het tolerante NL geeft de minister de hoop op.

Ik dacht dat het een daadkrachtige, nuchtere en oplossingsgerichte minister was.

Zich vergissen is menselijk. Toch zeg ik sorry, ik heb me vergist in Blok. Een liberale ervaring rijker, dat wel.

Mestfabriek

Gisteren een Osse prominent gesproken die een invalshoek bij de discussie over de Mestfabriek noemde die misschien nog onderbelicht is gebleven. Het vestigingsklimaat van de farmaceutische bedrijven MSD en Aspen. Hoe zouden Amerikaanse en Zuid-Afrikaanse aandeelhouders denken over een wazige onderbouwing van de effecten van een Mestfabriek op 1 km afstand?

Risicomijdend gedrag is te verwachten, met mogelijk grote gevolgen voor de regionale economie.

We hebben een mestprobleem. Iedere dag worden vele tonnen drijfmest door heel NL vervoerd naar ‘mestarme’ gebieden. Een oplossing is nodig. Een primaire verantwoordelijkheid van de varkenssector, die tegelijkertijd overstelpt wordt door wet- regelgeving. De goeden lijden onder de kwaden, ook hier.

Subregionale oplossingen met bewezen methodes voor mestbewerking lijken het meest haalbaar. In coöperatievorm is wel passend. Een gezamenlijk probleem lossen we gezamenlijk op. En waar dan? Zo dicht mogelijk bij de bronnen, om onnodig vervoer, te voorkomen. Het is tenslotte 90% water, die drijfmest. Water vervoeren, dan doen we alleen in uitzonderlijk droge tijden….

Oss, met al haar ‘sexy’ Agrifood ambities, kan haar ogen niet sluiten. Hier massaal veevoer laten produceren (dat ruik je ook), de shit die daaruit voortkomt, ook dat hoort erbij. Niks dierlijks is ons vreemd. Wel de lusten maar niet de lasten, dat is menselijk gedrag. Laat de ander maar de shit opruimen. Lekker makkelijk.

Nee, makkelijk is het niet. Binnen de Liberale Osse Fractie gaan we hierover met elkaar in gesprek. Verantwoordelijkheid nemen en open en transparant onze opinie vormen. Een boeiend onderwerp!

En minder vlees eten? Kan! Maar vergeet niet dat het meeste hier snelgegroeid vlees helemaal niet in ons land wordt veroberd.

Maar een betere wereld begint bij jezelf. Goed cliché, bij de BBQ.

Zomeravond

Gisteravond met de ventilator erbij maar weer een keertje TV gekeken en vreselijk genoten van de film ‘Alleen maar nette mensen’ over de botsing van culturen in Amsterdam. Vlijmscherpe humoristische portrettering van Joodse Amsterdammers uit Oud Zuid en hun plaatsgenoten in de Bijlmer. Met zoals het heurt, een happy end. Een feel good film uit 2012, in een zeer actueel multicultureel jasje.

De Bijlmer, ooit bedacht als een stedenbouwkundige droom voor het wonen in hoogbouw, waardoor er veel openbaar groen overbleef, voor de nieuwe Amsterdammers. En nu het Banlieu van Amsterdam? Waar voetbaltalenten uit onze voormalige kolonie Suriname werden en worden geboren. Worden we dan toch nog een keer wereldkampioen? Multiculturele voetbalteams doen het goed!

Met het goede gevoel van de film in mijn hoofd, ook maar even wat actualiteitenprogramma’s bekeken. Natuurlijk de ontmoeting tussen Trump en Poetin. Ik werd weer met beide benen op de grond gezet. Wat is het onrustig in de wereld! Teveel om op te noemen. Teveel informatie misschien via social media en de asociale media? Twitterende (wereld)leiders is echt anno 2018, maar nog nooit, zo lijkt het, weet je de waarheid niet meer te achterhalen. Dan ben je bijna geneigd om alles uit te zetten. Je accounts te beëindigen, je kabelabonnement op te zeggen en te genieten van een mooie zomeravond met een biertje en een goed boek, zoals ‘De keuze’ van Edith Eger. Over het overwinnen van de meest grootste verschrikkingen ooit. Ook toen draaide de propagandamachine volop. Alleen toen wisten de inwoners van het Derde Rijk alleen maar wat ze hoorden op de radio, in de bioscoop of bij slim opgezette partijbijeenkomsten. Massacommunicatie avant la lettre. Je geloofde het of niet, maar het was moeilijk om als individu hier de waarheid te achterhalen en de druk om het wel te geloven werd langzaam, maar met precisie opgevoerd, met als triest gevolg dat het hele volk achter haar leider ging staan. Zo leek het. Zo lijkt het nu.

Met alle technologische vooruitgang, zijn we dus feitelijk geen steek verder gekomen en benadrukken ‘we’ het belang van de persvrijheid. Maar ook die staat onder druk. Ook journalisten worden overstelpt met informatie, persvoorlichters, trollen, en fijn ingekleurde verklaringen van (wereld)leiders. De UvA heeft teveel inschrijvingen voor studenten Dataverwerking…. Deze maken lijstjes waarin landen tegenover elkaar worden gezet. Figuurlijk en ook letterlijk?

Ik lees veel. Boeken over Nederlands Indië, de Tweede Wereldoorlog, filosofische bespiegelingen en projecteer dit op mijn tijd. De boeken geven mij rust en inzicht, wetende dat de wereld nog steeds in brand staat. En er wordt hier en daar geblust, maar de veenbranden gaan gewoon ondergronds door. In Amsterdam wordt de brandweercommandant in figuurlijke zin onder vuur genomen door eigen personeel. Het is een hete, droge zomer. Net als in 1976. Dat was een goed wijnjaar volgens de kenners. Ik hoop dat we 2018 vooral gaan herinneren als een goed wijnjaar. Niet voor mezelf. Ik hou het bij een biertje. Voor bier is het altijd een goed jaar.

Met mijn biermaatjes ga ik in september naar Oostenrijk, naar de Almabtrieb, als de Tiroler koeien weer op stal gaan. Een mooie ‘Agrifood’ traditie in het Oostenrijk van de FPÖ…

Niks nieuws onder zon.

Kroatië

Wat een verhaal. Ook al wordt het straks toch Frankrijk. Een land dat de tovenaars van de Balkan laat excelleren. In oorlog met Servië nog maar kort geleden. Een verscheurd Joegoslavië van dictator Tito, Partizaanse bestrijder van de Nazi’s, hoeder van een communistisch bolwerk met onderhuidse geloofspanningen en uiteindelijk massamoorden. De wereld keek flegmatiek toe. Onze militairen zijn er nu nog doodziek van. De Fransen wilden niet, dat schijnt het te zijn geweest.

En nu misschien wel wereldkampioen tegen de arrogante antivoetbal Fransozen, die de Rode Duivels lieten doodvliegen tegen de Bastille. Maar op quatorze julliet lieten de duivels wederom zien dat zij het beste team zijn op dit WK en meer verdienden als deze troostprijs.

Kroatië, een prachtige kustlijn, bijzondere steden en karaktervolle stadjes. Een walhalla voor FKK vakantievierders. Zo kwam ik daar ook terecht met mijn ouders. Toen nog Joegoslavië met een prachtige kustweg naar Split. Misselijkmakende bochten en alleen een open raampje gaf enige verkoeling. 1600 kilometer van huis. Spullen (koffie!) meenemen voor familie van Pero en weer een doos servies terug voor Pero. Bij terugkomst eten bij het Balkan van Pero aan de Spoorlaan. Roverssabel!

De rovers van Kroatië wens ik alle succes straks. Mijn Brabantse sjaal van de carnaval ligt al klaar. Warm is het toch al in de Lollipop. Een pivo doet dan wonderen.

Zaagtand

Vandaag in BD het hele verhaal rondom de herontwikkeling van de zaagtanddaken, sheddaken in goed Engels. De wereld was even te klein toen de verkoopprijs bekend werd gemaakt en ‘onze’ Joop wees op twitter snel naar zijn voorganger. Staaltje misgunning leek het wel. Hij had als raadslid hier geen kennis van. Jawel, Joop, in het jaarverslag van het grondbedrijf had je kunnen zien dat de locatie al lang was afgeboekt, vanwege de lage herontwikkelwaarde. Meestal blonk Joop uit in het naar boven halen van allerlei details in het omvangrijke verslag van grondbedrijf, maar deze was hem ontschoten. Kan gebeuren.

Ik ben trots op het resultaat. Wat is er de afgelopen 15-20 jaar een hoop koffie gezet over deze locatie. Hoeveel schetsen, overleggen, plannen zijn er wel niet voor deze locatie gemaakt. Als je dat omrekent in ambtelijke uren, ingehuurde adviseurs etc., daar kun je zo een huis van kopen. Ook bij Joop, tot einde van dit jaar. Moet kunnen, vind de meerderheid van de raad. Kan gebeuren.

De invulling is eigenlijk simpel, zes prachtige stadswoningen, een nieuw onderkomen voor het succesvolle Spahuys, en een stadstuin voor de stadse boeren. Met respect voor het monument van het Oss in de vorige eeuw, met respect voor de woonomgeving, met respect voor de locatie. Ingetogen en toch karaktervol. Ook dat gebeurt in Oss.

Deze zomer kunnen we op deze plek nog genieten van de zandsculpturen, misschien voor het laatst in Oss. In ieder geval voor het laatst op deze bijzondere plek.

Ok Joop, zand erover. Succes met de mooiste portefeuille in het Osse college. Heel verstandig dat je aan de onderhandelingstafel je tanden hebt laten zien en niet bent ingegaan op het voorstel om een andere wethouder op deze portefeuille te zetten. Jij, met je Osse hart, kennis en vlieguren gaat er vast iets moois van maken. 600 woningen per jaar! 1% heb je al….

En die zaag voor de kastanjebomen op de Oostwal. Laat die lekker thuis. Omarm ze met warmte, daar worden ze beter van.