Doordrukken

Afgelopen vrijdag in provinciale Staten van onze provincie werd op de macht het bestuurlijk falen van dit orgaan nog eens duidelijk. De zittende coalitie bleef veilig en op afstand vasthouden aan de ondersteuning van het initiatief voor de bouw van een mestfabriek op het Osse bedrijventerrein Elzenburg.

In de Osse raad zijn alle volksvertegenwoordigers het inmiddels roerend met elkaar eens. Dit initiatief moet gestopt worden. Het bestemmingsplan is nu het paardemiddel om de deur dicht te houden. Provinciale Staten kunnen dit na jarenlang procederen ongedaan maken. Maar dat zullen ze uiteindelijk niet doen.

Welk mandaat heeft PS? Welke politieke partij gaat met een dergelijke boodschap de PS verkiezingen in? Steunt u of uw partij dit initiatief voor een Mestfabriek in Oss?’ Het is een concrete vraag die je de komende maanden kunt stellen aan campagnevoerende SP, VVD, PvdA en D66 politici. Ik durf te stellen dat geen enkel kandidaat Statenlid daarop volmondig Ja durft te zeggen.

Ik schrijf bewust ‘dit initiatief’ want het weglopen van het mestprobleem, ook in onze agrifood regio, is ook wel erg makkelijk. Het op een veilige en duurzame wijze verwerken van het mestoverschot is een verantwoordelijkheid van de agrarische sector en heeft daarvoor ruimte nodig. Op locaties die goed bereikbaar zijn, waar goed toezicht mogelijk is en waar risico’s voor mens en milieu beperkt kunnen worden. Dan is een bedrijventerrein als Elzenburg niet zo’n gekke gedachte. Een categorie 5 bedrijventerrein die er in Brabant meer zijn. In Helmond of Budel heb je ze ook.

Het is ook geen gekke gedachte om mest zo dicht mogelijk bij de bron te verwerken. Drijfmest is in hoofdzaak water en dat over lange afstanden gaan vervoeren is verre van duurzaam. En daarom is het lopende initiatief in Oss bij voorbaat kansloos. Ook met een zogenaamd doordrukkende provincie.

Een mestverwerkinginstallatie voor de varkensbedrijven in de regio. Dat krijgt wellicht wel de steun en in kleinschalige, verantwoorde, vorm wat kan worden uitgelegd aan omliggende bedrijven en de Osse bevolking. Dus ZLTO ga met uw lokale afdelingen en lokale overheden aan het werk! En overtuig met goede plannen in de verschillende Brabantse regio’s zonder door te drukken. Dat roept alleen maar groeiende weerstand op.

Kunstgrasberg

Ik zag bij Zembla een reportage over het bedrijf Tuf dat kunstgras zou recyclen en dat niet doet. Milieudelicten op diverse locaties in Europa door het kunstgras te dumpen en wel of niet te ontdoen van zand en rubber.

Kunstgras wordt steeds meer gebruikt. Bij hockey al langer en steeds meer bij tennis en voetbal. Dat laatste overigens tot ergernis van zogenaamde voetbalkenners. Maar het gebruik en dus ook de berg afgedankt kunstgras groeit. En dat schijnt zelfs met subsidies een probleem te zijn.

Voor degene die het nog niet weet: Oss kent een grote clustering van kunstgrasbedrijven. De oorsprong ligt in het bedrijf Desso dat al decennia geleden met het kunstgras een gat in de markt zag. Vele medewerkers zagen dat ook en begonnen hun eigen bedrijf in Oss. Een nieuwe, succesvolle loot aan de Osse economie.

Wat zou het mooi zijn als deze bedrijven nu ook de handschoen oppakken om de recycling van oude matten op een verantwoorde wijze op te pakken. Circulaire economie, zo heet dat tegenwoordig. We hebben er de locaties voor. Op bestaande bedrijventerreinen of wellicht op Heesch West. Dat laatste is misschien opnieuw een discussiepunt. Daar is het laatste woord nog niet over gezegd. Aan de Osse en regionale economie moeten we blijven werken.

De Osse rekenkamer heeft in haar rapport het college en de raad opgeroepen om met onderwijs en bedrijfsleven meer te focussen in het economisch beleid. Dat lijkt me ook heel verstandig.

Circulaire economie, daar zou Oss zich prima mee kunnen profileren!

Schaijk

De Landerdse fractie van de DS97 doet nog een allerlaatste dappere poging. Om Schaijk uit de boedel te halen van het aanstaande huwelijk. De verloving tussen Landerd en Uden is al aangekondigd. De beiden raden worden in november gevraagd om de verloving te bekrachtigen. Een aanstaand huwelijk, zonder liefde op het eerste gezicht. Een verstandshuwelijk. Dit huwelijk zou een samengesteld gezin vormen, waarbij de kernen Uden en Zeeland terecht de gezamenlijk belangen verenigen. Maar het Landerdse gezinshoofd Schaijk dreigt opnieuw te worden opgenomen in een bestuurlijke weeffout. Eerst in een Landerds spinsel en dadelijk in een onnatuurlijk samengaan in Klein Maashorst.

Landerd en Uden hebben nu al een aantal keren de herindelingsdans gemist en bleven als muurbloempjes over. Zullen wij dan maar?, terwijl iedereen al aan de tweede dans is begonnen. Behalve Boekel natuurlijk. Dat eigenwijs blijft vasthouden aan de vermeende kwaliteiten als solodanser. Maar hoe lang duurt dat optreden nog?

Uden had natuurlijk de sterke binding met Veghel moeten aanhalen, maar Veghel wilde wél vooruit en draaide resoluut haar blik richting de Meierij. Of dit nu, met de toevoeging Stad in haar gemeentenaam, gaat leiden tot een sterke gemeente in de driehoek met ‘s-Hertogenbosch en Oss, moet nog blijken. Maar het was een kloeke stap, die ook wel past bij ondernemend Veghel.

Terug naar Schaijk. Sociaal-economisch en onmiskenbaar gericht op het Osse, wordt nu door de Zeeland-Uden lobby, meegezogen in het bestuurlijk vacuüm dat Landerd en Uden hebben laten ontstaan. Het charme-offensief van de gemeente Oss kwam te vroeg of is nu te laat. Heel diplomatiek werd voorzichtig een uitnodigende houding ingenomen, met een zware flirt naar Schaijk en misschien ook wel Reek.

Het charme-offensief van Oss dreigt een BLOUtje te worden, tenzij Schaijkse inwoners en ondernemers opstaan tegen deze drammerige houding van enkele dorpspolitici die hunkerend hun liefde voor een Groot Maashorst blijven verkondigen.

Het laatste redmiddel is natuurlijk een vijandige overname door de troepen van de Vrijstaat Ravenstein. Worden zij gezien als bezetters of bevrijders? Diep in het hart van vele Schaijkenaren zal een gevoel van bevrijding overheersen.

Zwemmen

Aanstaande zaterdag ga ik zwemmen. 2 kilometer in de Lithse Ham. Het water zal niet echt koud zijn en met 2 km voor de boeg zal het een uitdaging worden zonder serieuze voorbereiding.

Ik zwem voor het goede doel: KWF. Voor een verslaafd roker zoals ik ben eigenlijk wel een bijzonder doel. Stoppen met roken is ook nog een doel voor mij, maar nog niet gelukt. Slappe knieën. Geef ik toe.

Zaterdag geen smoesjes. Zwemmen!

Jullie kunnen mij sponseren:

https://www.facebook.com/100008433810138/posts/2022051501419291/

Iedere bijdrage is welkom!

Politiek aanzien

Het was gisteren weer een bijzondere dag voor het politiek aanzien. Minster Blok is ernstig gewond uit het debat gekomen en kan zich geen enkel foutje meer veroorloven. En die gaat ie maken, want het is een mens. Misschien was het beter geweest om hem gisteren uit zijn politieke lijden te verlossen, want dit is slechts uitstel van zijn politieke executie. Een andere minister, de heer Bruins (wie?), de minister voor Volksgezondheid en Sport, kreeg gisteren in de luwte, ook aantijgingen over zijn verleden als voorzitter van de raad van bestuur van UWV.

Maar het meest smeuïge was toch wel de ‘affaire’ Pechthold met een inmiddels teruggetreden Meppels raadslid. Terecht dat D66 partijleiding niet meedoet met de nationale sport: politici slachtofferen over privé-kwesties. Pechthold, vader, verliefd geworden na een scheiding en blijkbaar een heftige relatie achter de rug met een raadslid, die ineens de behoefte had om in het openbaar haar relaas te delen.

Politici, ongeacht welke politieke stroming ze vertegenwoordigen, hebben idealen en willen die via het politieke debat, desnoods met wet- en regelgeving, bereiken. Soms leidt dit tot een baan als minister, een functie als wethouder of raadslid. De gemeenschap betaalt het salaris en dan mag blijkbaar iedereen wat van je vinden. Je bent ‘publiek bezit’. Ook als persoon in privé situaties. De afrekencultuur, enorm opgevoerd door (social) media, viert hoogtij. Gebeurd dat bij de jeugd, dan heet dat pesten. In de politiek heet dat de beoordeling van jou als persoon met een voorbeeldfunctie. Wat is dat eigenlijk? Een voorbeeld voor iedereen? Dan ben je een God, maar die schijnen er ook verschillende te zijn.

Het maakt (aspirant) politici kopschuw. Menselijk gedrag kan zo maar uitgelegd worden als politiek onwaardig, ongepast, niet integer, onverantwoord. Eigenlijk zeggen de critici tegen een politicus: Stop met leven. Het leidt tot een groeiende groep onzichtbare technocratische, profielarme politici. Ambtsdragers die zich binnenskamers voortslepen van de ene vergadering naar de andere. De personen die het maatschappelijke geluid proberen te vertalen in het democratisch proces, zijn ze al lang niet meer. De idealen verdwijnen naar de achtergrond. Geen fouten maken en kleurloos overleven in debatten en in (social) media. Maar waarvoor ze staan? Niemand weet het meer.

Blok meende zeker wat ie had gezegd. Zelfs nationaal tonpraoter Dijkhoff kon er gisteren geen twist aan geven. Blok hangt binnen het integratievraagstuk het gedachtegoed van FvD en PVV aan. Hij bekent kleur binnen de groeiende rechts-georiënteerde VVD vleugel. Ik ben het niet eens met zijn visie. Maar hij vindt tenminste wel iets. De als feilloos, kleurloos bekendstaande, technocraat Blok loopt, ten opzichte van de overlevers op het pluche, de omgekeerde route. Van degelijk saai naar prikkelend en zelfs lomp volgens zijn partij. Blok wordt steeds meer mens en denkt steeds harder na over zijn leven na de politiek. Want dat is er gelukkig ook.

Thuis in Oss

Afgelopen zaterdag in een bomvol Wijkcentrum Schadewijk het mooie bedrag van ruim 3000 euro geschonken aan de Stichting Thuis in Oss. Zij helpen nieuwkomers bij het aarden in Oss. Op school, in de buurt, bij de sportclub of werk. Ondanks of misschien wel omdat het weerstand met zich meebrengt. Het zijn vreemdelingen die verdwaalt zijn zeker. Anders dan wij die ‘normaal’ zijn. Dan gaan rare systemen draaien in hoofden. Angst vooral, die slechte raadgever.

Ik ben niet bang voor vreemdelingen. Ze geven mij nieuwe inzichten en brengen culturele diversiteit. Ik vind dat mooi, ze maken mij wijzer. En ja, ook bij de vreemdelingen zitten rotte appels. Maar geloof me. Het is een minderheid. Eenlingen die niet representatief zijn, voor mensen die een veilig heenkomen zoeken voor zichzelf en hun kinderen. Mensen die wanhopig zoeken naar rust, orde en regelmaat. Niks menselijks is vreemd aan ‘vreemdelingen’.

Dit allemaal in schril contrast met enkele angsthazen die zich bedreigt voelen door van alles en nog wat. Zich tekort voelen gedaan, een grove aantasting van hun woongenot ervaren of een vermeend financieel verlies vrezen op hun heilig huisje in hun keurige buurtje. Nimby gedrag in optima forma gevoed door roddelachtig, opportunistisch commentaar in de buurt, aangezwengeld door populisten in de politieke arena.

‘Me myself and I’. Dat vat het wel goed samen. Dit is Mijn thuis in Oss, daar blijf je vanaf!

Ik zie kansen. Voor een Oss met vernieuwing en openheid. Daar waar Oss groot mee geworden is en wat maakt wat het nu is. Veerkrachtig en zelfbewust. En wat Thuis in Oss met de donatie gaat doen? Dat weet ik niet en hoef ik ook niet te weten. Het levert een bijdrage in verdraagzaamheid en begrip voor elkaar. Dat is voor mij voldoende.

Fijn om te weten dat velen ook Thuis in Oss willen ondersteunen na de oproep van Marie Louise van Schaijk, Annemiek van de Ven en ikzelf om ons afscheid van de gemeente Oss op die manier vorm te geven. Het is daarmee een afscheid geworden met een goed gevoel en dankbaarheid. Ook met een traan, ja.

In mijn periode als wethouder heeft de onrust in enkele Osse buurten bij de huisvesting van vluchtelingen de meeste indruk gemaakt. Toen Oss in de landelijke media even leek op een onverdraagzame Brabantse stad. Dat deed me als Ossenaar pijn en vele pittige gesprekken verder ontstond er rust in de straat en buurt. Emoties laten zich gelukkig sturen door redelijkheid en billijkheid.

Daar waar ik kan, help ik om de doelstellingen van Thuis in Oss te bereiken. 3 Syrische mennekes die willen gaan voetballen bij Margriet? Hoe gaat dat met die inschrijving? Via Amber kom ik in contact met Jahid. Die spreekt inmiddels uitstekend Nederlands, die helpt wel even. Geregeld! In Oss vinden we mekaar snel.

Thuis in Oss. Mooi! Kijk maar: http://www.thuisinoss.com

De vlucht vooruit

80 stuks is de potentie voor de bouw van windturbines in de Lithse polder. Wellicht het grootste windpark op het vaste land. En dat in Noordoost Brabant! Toch niet het meest winderige deel van ons land.

De uitdaging om van fossiele brandstoffen over te schakelen naar alternatieven zoals wind en zon ligt voor ons. En ook Oss zal hiermee aan de slag moeten. Met 5 windturbines aan de rand van Elzenburg-De Geer zijn we al ruim 3 jaar aan het soebatten. En ze staan er nog niet hè. En nu dan 80 in het polderlandschap. Een enorme vlucht vooruit. Met veel voordelen voor agrariërs die koortsachtig nieuwe verdienmodellen zoeken. Begrijpelijk. Schone energie voor vele huishoudens en bedrijven.

De impact op het landschap daarentegen is enorm. Een gigantisch samenspel van draaiende wieken in een Brabants rivierenlandschap. Dan is een discussie over het uiterlijk van het Walkwartier nog kinderspel.

Het eindspel over het Walkwartier nadert met rasse schreden. Iedereen is reuze benieuwd. Naar het ontwerp en of het haalbaar is. Een ding is zeker. Er gaat ‘wat’ gebeuren, met of zonder de huidige partners. Dat is ook hard nodig. Dat maakten de centrumondernemers donderdagavond aan de raadsleden duidelijk. Er is geen weg terug. ‘Nu of nooit’ is het credo.

Verantwoordelijk wethouder Joop, liet zich gisteren ontvallen niet content te zijn met het ontwerp van toparchitect Liesbeth van der Pol. Dat kan. Over smaak valt niet te twisten. Maar laten we nu geen weken gaan dralen met persoonlijke voorkeuren over het uiterlijk. Breng het ontwerp en het plan in de openbaarheid en roep de raad op om knopen door te hakken. Oss is er aan toe.

Ik vertrek

Beste Mark,

Ik vind dat het tijd wordt voor een brief aan jou. Ik overweeg uit Nederland te vertrekken en wil daar graag met jou een gesprek over hebben. Ik vind de belasting om in Nederland te wonen steeds groter worden. Mijn inkomsten worden zwaar belast, alles wat ik doe wordt belast. Als ik iets koop, of bezit, iets erf, overnacht in een andere plaats in ons land. Ook als ik benzine tank, sigaretten koop of een kratje biertje aanschaf, gaat een groot deel van de prijs naar de zogenaamde schatkist. Dat heet dan heel chic accijns. En nou juist net wat ik niet heb, dividend, de belasting daarop, dat ben je nog steeds plan af te schaffen. Dat scheelt de schatkist heel veel inkomsten. Maar dat heb je er blijkbaar voor over.

Je bent zeker van je zaak. En ik vertrouwde jaren op je gezond verstand. Dus ik dacht toen je het plan om belasting op dividend af te schaffen uit je binnenzak haalde bij de coalitievorming, dat dit een goed, nee excellent, idee was. Hordes multinationals die verhuizen naar Amsterdam, Rotterdam of Eindhoven. Hoofdkantoren lokken uit Londen, New York, Frankfurt, Tokio, Parijs, Brussel, maakt niet uit. Tienduizenden hoogwaardige arbeidsplaatsen. Een Wirtschaftswunder, dat we nog niet eerder hebben gezien. Je collega’s bij de zoveelste Europese top denken gefrustreerd bij zichzelf: Die Mark Rutte, dat is me er eentje. Hij is ons mooi te vlug af geweest. Hij pikt al onze bedrijven in! Bij terugkomst bij de eigen ministeries van Financiën in de Europese hoofdsteden, zal het gekruld hebben. Waarom hebben wij hier niet aan gedacht?

Ik weet het antwoord op deze vraag: het is pure symboolpolitiek en daar doen verstandige regeringen niet aan. Nu zelfs dividendgestuurde ondernemingen en banken ook al zeggen dat de door jou geschetste positieve effecten van het afschaffen van dividendbelasting verwaarloosbaar zijn en het in feite de belastingdruk voor hardwerkende Nederlandse burgers en MKB’ers doet toenemen, vraag ik mezelf af: waarom toch? Zien we met zijn allen iets over het hoofd? Wat is je grote plan hierachter? Ik wil daar graag meer van weten. In je verkiezingsprogramma kan ik er namelijk niks over vinden.

Daarom Mark, het volgende: Ik overweeg te vertrekken uit Nederland, waarna ik direct zou stoppen met betaling van Nederlandse belastingen en accijnzen. Ik wil daar graag met jou over in gesprek, want dat schijnt te helpen om tot goede afspraken te komen met de Belastingdienst. Leuker en makkelijker! Win-win, zeg maar.

En als dit dreigement werkt, zal ik iedereen die het maar wil weten, ook adviseren om te dreigen met vertrek met gezin of bedrijf. Eens kijken wat die lobby oplevert.

Ik zie je reactie met belangstelling tegemoet!

Komt tijd, komt Raad

Zo langzamerhand loopt de raadsagenda weer vol. Met vooral veel zendingsdrang van het college: Hoe houden we deze mestfabriek tegen? Hoe gaan we duurzamer energie opwekken? Hoe moet het verder met de kermisfeesten? Wat gebeurd er allemaal in de Osse binnenstad? Genoeg te bespreken!

De woordvoerders van nagenoeg alle fracties, waren het over een ding eens. De raadsvergadering vlak voor het zomerreces was een aanfluiting. Het coalitieprogramma stond op de agenda ter bespreking, maar het werd een ongemakkelijk vluggertje. De voorzitter van de raad, tevens voorzitter van het college, leek op hete kolen te zitten om deze raadsvergadering zo vlot mogelijk af te werken en vooral niet te veel gedoe te hebben.

Dat iedereen, na een politiek turbulente periode, toe was aan een pauze is begrijpelijk, maar de politieke leidraad voor de komende 4 jaar, is nu feitelijk een onbesproken documentje. Niet dat er zoveel concreets in staat, maar de zogenaamde uitgestoken hand van het college naar de raad, ging wel heel snel weer in de afritsbroekzak. De woordvoerders van de coalitiepartijen hielden het bij oppervlakkige (uitgeschreven) tekstjes en de oppositiepartijen toonden weinig eensgezindheid. De neutrale kijker en luisteraar zal zijn/haar schouders ophalen bij dit soort raadsvergaderingen. Jammer voor het aanzien van de Osse politiek, wat toch al heel wat reputatieschade heeft opgelopen na schimmige coalitie-onderhandelingen.

Maar goed, komt tijd, komt Raad. We zullen nu aan de hand van losse dossiers te weten komen wat dit college nu daadwerkelijk wil met onze gemeente. Het zomerreces werd een eerste proeve: Een onzichtbare burgemeester en een 5 (!) weken vakantievierende (Veel Vrije Dagen) kermiswethouder in het onrustige kermisfeesten-dossier. Alleen de bestuurlijke ervarenheid van Kees van Geffen leek de situatie enigszins te duiden. Maar er zijn nog veel onbeantwoorde vragen, ook bij coalitiepartij CDA, die een dualistische houding heeft aangekondigd, met aanvallende middenvelder Van den Berg.

Heel opvallend was natuurlijk de lancering van een tweede crematorium door ome Joop. Impliciet voorspelt hij daarmee een ongekend hoog sterftecijfer in onze gemeente en trekt een rookgordijn op in dit supergevoelige emotionele dossier. Joop die nu met zijn ambtelijke adviseurs tot een werkbare situatie moet komen, na jaren diezelfde mensen regelmatig geschoffeerd te hebben in openbare vergaderingen. Met zijn adviseurs zal hij zijn belofte voor 600 woningen per jaar waar moeten maken. Maar met zo’n hoog sterftecijfer zal de immigratie ongekend hoog moeten zijn om al die nieuwe woningen te vullen. Die bewuste raadsvergadering voor het zomerreces was trouwens geen Pleasant Pass voor Joop. Hopelijk zal hij op zijn inspiratiereis naar Denemarken leren hoe je steentje voor steentje bouwt aan een werkrelatie. Legio voorbeelden daar.

Tussendoor kondigde de burgemeester haar reis naar Israël aan, met een kans op een extra subsidie voor adviseurskosten voor weer een wazig foodproject. De SP fractie stelde er al vragen over. Nut- en noodzaak van de reis zijn te betwisten, vooral omdat er dicht bij huis op het gebied van voedselproductie, reststromen en volksgezondheid, veel prominentere dossiers voorliggen dan voedselveiligheid. Natuurlijk is Israël in politieke zin ook wel een spannende bestemming, waar in de Gazastrook niet voedselveiligheid, maar veiligheid en voedselaanwezigheid, overleven dus, de issue is.

Het Groen-Links orakel Gebert Lucassen, maakte gisteren zijn politieke opstelling bekend in zijn column op DTV. Een logische opstelling, maar de wedstrijd moet nog beginnen. Maar de startopstelling ziet er gedegen uit en aan de hand van het wedstrijdverloop kunnen de posities nog wijzigen en de tactische wissels kunnen de nodige frisheid brengen in het raadsdebat.

In het belang van onze gemeente en met de vele uitdagingen die voor ons liggen, moeten we de valse start van dit college maar laten voor wat het is. Komt tijd, komt raad.

Weer naar school

De scholen zijn weer begonnen. Voor veel ouders het einde van kwaliteitstijd met de kinderen voor anderen terug naar de rust met orde en regelmaat.

Het is ook weer reden om de andere verkeersdeelnemers te wijzen op fietsende en lopende scholieren. Dit soort campagnes zijn nodig. Tegelijkertijd worden veel kinderen met de auto naar school gebracht en beginnen de discussies weer over parkeren en zoekverkeer bij de scholen. Zoen en zoefstroken die volstaan met geparkeerde auto’s en als het kon, zouden de ouders de auto in het klaslokaal zetten om hun prins of prinses veilig in de schoolbank te krijgen. Het gewone leven is weer begonnen. Ook voor de Luizenmoeders en – vaders om de vakantieverhalen uit te wisselen met de autosleutels in de hand.

Het is een typisch gebeuren. Heel veel ‘onnodige’ autometers rondom scholen, terwijl de campagnevlaggen wapperen. Hardnekkig is het ook. Bij diverse scholen is dit tafereel al jaren gaande. Diverse pogingen van scholen en scholieren om ouders een andere vervoerskeuze te laten maken, hebben het gewenste effect niet gehad.

‘Ja, het is zo handig, want dan kan ik meteen door naar de file naar het werk’. Logisch of lui? Is ff op en neer lopen of fietsen een optie? Ik hoop dat dit schooljaar iets meer ouders die vraag aan zichzelf stellen.

Een fijn en veilig schooljaar!